Posted on April 18, 2010 - by Dazed

Το πρώτο μου ξενύχτι

Είμαι μπόμπιρας, το πολύ 6η Δημοτικού. Είμαστε μαζεμένοι εγώ, o bro και οι δύο Δ. Πλησιάζει 15αύγουστος και το χωριό κάνει ένα μεγάλο πανηγύρι στη νέα πλατεία. Πολύ σουρουκλεμέ κατάσταση, αλλά είμαστε πολύ μικροί για να έχουμε τέτοια θέματα. Όλα τα παιδιά του χωριού θα είναι εκεί, μαζί και η Χ. Είναι καστανή με πράσινα μάτια. Είμαι ερωτευμένος. Απ’ το απόγευμα αποφάσισα αποφασίσαμε ότι σήμερα θα κάνω την κίνηση μου. Είναι ένα χρόνο μεγαλύτερη μου, αλλά δεν με πτοεί καθόλου αυτό – αυτοπεποίθηση στα ύψη.

Η στιγμή έρχεται, κάποιος την ειδοποιεί να πάει λίγο πιο μακριά απ’ το χαμό του χορού, ώστε να πάω να της μιλήσω. Πηγαίνω τρέχοντας με μπόλικο άγχος. Ακολουθεί σούπερ διάλογος…

- Γεια!
- Γεια! Με ήθελες κάτι;
- Ναι. Μ’ αρέσεις, θέλεις να τα φτιάξουμε;
- Αχ βρε Παντελή, σε συμπαθώ, αλλά είσαι πολύ μικρός!
- Εντάξει!

Και φεύγω… τρέχοντας.
Το θέαμα ήταν αρκετά αστείο στους άλλους τρεις.

Μερικές ώρες μετά, είμαι ξαπλωμένος στον καναπέ της γιαγιάς Βεργίνας. Δεν μπορώ να κοιμηθώ, ξημερώνει και ακούω μια κασέτα Scorpions στο μισοχαλασμένο μου walkman (έπρεπε να κρατάω τη θήκη της κασέτας αλλιώς ακουγόταν παραμορφωμένη η μουσική). Holiday, Still Loving You, Lonely Nights, Rhythm of Love & Wind of Change.