Author Archive

Posted on May 23, 2011 - by Dazed

Οι Interpol στην Ελλάδα

1 μέρα μετά την απόφαση μου να μην δω τους Interpol στην Αθήνα, έρχονται στο όνειρο μου για εκδίκηση!

Οι Interpol στο στάδιο της Αγ. Ερμιόνης!
Πηγαίνουμε με τον θείο Μήτσο, τον Τάκη, τον Παντελή και το μαράκι. Η είσοδος του σταδίου είναι παραδοσιακά φτιαγμένη (μπλε μικρό πορτάκι, ασβεστομένος τοίχος). Πως θα μπορούσε να ήταν αλλιώς. Η παρέαμ προτιμάει να μείνει καθιστή, με τον Τάκη και τον Θείο τον Μήτσο να κοιμούνται στο λέπτο. Εγώ πάω κοντά στη σκηνή να τους απολαύσω. Απέναντι μου είναι η Γωγώ Μαστροκώστα, η μητέρα του Paul Banks! Μας τραγουδάει όπερα στα ελληνικά. Παραξενεύομαι, αλλά όχι πολύ! Αυτό που μας ενοχλεί (εμένα και του Πολ) είναι η Κυριακή της Φαίδρας, που κάθεται δίπλα μας και δεν έχει βάλει γλώσσα μέσα. Δεν το απολαμβάνω όσο θέλω, όποτε αποφασίζω να το δω απ’ την τηλεόραση, καθώς προβάλλεται απ’ όλα τα κανάλια.

(επόμενη σκηνή) Είμαι στους Βαβίλους, στο σπίτι της γιαγιάς μου, ανοίγω την τηλεόραση, και έχει έκτακτα δελτία παντού. Γκαντεμιά! Ξυπνάω!

Posted on February 6, 2011 - by Dazed

Tweet tweet tweet

Ακολουθώντας το ρεύμα το blog έχει και τουίτερ!

Έι! Follooooooooooooow me

Posted on January 28, 2011 - by Dazed

Γλυκόξινο Κοτόπουλο

Εγκαινιάζω την νέα κατηγορία στο καταπληκτικό μου blog “Συνταγές της Παρέας” με μία φοβερή και πανεύκολη συνταγή. Είναι φανερό ότι έχω επηρεαστεί από όλα αυτά τα ριάλιτι μαγειρικής Master Chef, Top Chef, Top Chef Masters. Τρελαίνομαι! Ένας νέος μεγάλος σεφ γεννιέται!

Γλυκόξινο Κοτόπουλο με κρασί Μοσχάτο

2 μεγάλα φιλέτα κοτόπουλου χτυπημένα και κομμένα σε λεπτά μπαστουνάκια
1 μεγάλο κρεμμύδι καθαρισμένο και κομμένο σε φέτες λεπτές
1 μεγάλο καρότο καθαρισμένο και κομμένο σε μπαστουνάκια λεπτά.
1 κόκκινη πιπεριά κομμένη σε μπαστουνάκια (τι σκατά θα τα κάνουμε τόσα μπαστουνάαακιααα)
3 κ.σ. ελαιόλαδο
1 φλ. τσαγιού γλυκό λευκό κρασί Μοσχάτο
2 φουσκωτές κ.σ. κέτσαπ
3.5 κ.σ. βαλσάμικο ξύδι
2 κ.σ ξύδι από λευκό κρασί
1 κ.γλ. πιπερόριζα σε σκόνη
1 γεμάτη κουταλιά θυμαρίσιο μέλι
λίγο αλάτι

Βάζουμε το λαδάκι στο γουόκ μας, αφήνουμε να ζεσταθεί και προσθέτουμε τα λαχανικά μαζί με το κοτόπουλο. Ναι τα μπαστουνάκια! Τσρ τσρ χαμός, δεν αγχωνόμαστε! Η φωτιά μέτρια (4/6 στην δικιά μου κουζίνα, πράξτε αναλόγως). Μόλις πάρει χρώμα το κοτόπουλο από όλες τις μεριές, σβήνουμε με κρασί και καρυκεύουμε με πιπερόριζα. Όταν εξατμιστεί το αλκοόλ, ρίχνουμε τα ξύδια μαζί με την κέτσαπ, αφού τα έχουμε ανακατέψει σε ένα ποτηράκι. Αφήνουμε να καραμελώσει για 5-10 λεπτά, και προσθέτουμε και το μέλι. Σε 2 λεπτάκια το φαγητό είναι έτοιμο! Αλατίζουμε και σερβίρουμε με ρύζι καρολίνα.

Η συνταγή είναι για 4 άτομα, αλλά όχι πολύ δυνατούς :Ρ
Οι βαθμολογίες που πήρε είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές:
8, 8.5, 8.5, 9

Καλή όρεξη!

TIP1: Οι αρχάριοι ας έχουν όλα τα υλικά έτοιμα πριν ξεκινήσουν το μαγείρεμα.
TIP2: Για σαλάτα προτιμήστε ρόκα με παρμεζάνα και κρασί λευκό (δεν κακό του Χατζημιχάλη [όταν γίνω κρασογκούρου {ευκολάκι} θα γράψω σχετικό ποστ]).

ΥΓ1.Είχα να μαγειρέψω από Θεσσαλονίκη, και αν θυμάμαι καλά, είναι η πρώτη φορά που μαγειρεύω κάτι εκτός ψητού! Πανηγυρισμοί.
ΥΓ2. Η ορίτζιναλ συνταγή είναι της Ντίνας Νικολάου απ’ τους Νηστικούς πράκτορες.
ΥΓ3. Το σχέδιο ήταν να βγάλω before/after φωτογραφίες του πιάτου αλλά δυστυχώς βάρυνα μετά το φαγητό και δεν… Βολευτείτε με την μπιφόρ.

Posted on November 22, 2010 - by Dazed

Σκηνοθετικά Tips

Μερικά χρήσιμα tips για τους wanna-be σκηνοθέτες, δωσμένα απ’ τον μετρ του χώρου.

Κομπάρσος: Μίμης Μάκης
Πρωταγωνιστής: Πάντζος

Posted on November 6, 2010 - by Dazed

Το ‘να χέρι νίβει τ’άλλο

Yo μετά από καιρό!
Έλαβα κι εγώ το ωραίο μηνυματάκι με το ξανθοπουλικό ύφος στο FB που μας έλεγε ο bro προχτές.

Καλημέρα! Συγγνώμη για το παρακάτω μήνυμα, δε θα σε ενοχλήσω ξανά για τέτοιο λόγο. Απλά όπως κάθε παιδί, έτσι κι εγώ θέλω να στηρίξω τον πατέρα μου στην προσπάθεια που κάνει στην πολιτική σκηνή του τόπου. Έτσι λοιπόν θέλω να σου ζητήσω, αν δεν αντιβαίνει στις πολιτικές σου πεποιθήσεις και αν δεν έχεις οποιαδήποτε άλλη υποχρέωση να ψηφίσεις &^@#^*^#&*^, που βάζει υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος #$$#@ με το συνδυασμό του #$@######$#@. Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ και πάλι συγγνώμη για την ενόχληση.

Δεν ενοχλείς μάγκα μου!

Στο email της εταιρίας μας λάβαμε email από 2ο υποψήφιο για να τον στηρίξουμε. Τα στοιχεία μας πάρθηκαν απ’ το Επιμελητήριο Χίου (ιλεγκάλ). Nice…

Ο τρίτος όμως είναι ο καλύτερος. Είμαι στο ιατρείο ορθοπεδικού (ναι σας γράφω με 7 δάχτυλα κατά μ/ο) και κρυφακούω:
“…κάνω και μια νέα προσπάθεια αυτόν τον καιρό να βοηθήσω τον τόπο…μπλα μπλα… πόσους σταυρούς μπορείς να μου δώσεις; … μπλα μπλα… το ‘να χέρι νίβει τ’άλλο…”
Ο ασθενής ένιωσε προσβεβλημένος και με σιγουριά τον βεβαίωσε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί!

Αύριο ψηφίζω τον λιγότερο άχρηστο/αντιπαθητικό. Άσχημα τα πράγματα.

Θα έβαζα Cinematic Orchestra τραγουδάκι άλλα είπαμε…

Posted on August 30, 2010 - by Dazed

Μισώ τις Κυριακές

…

Κάποια μέρα θα μιλήσω και για τα Σάββατα!

ΥΓ. Όχι άλλα μελαγχολικά τραγούδια!

Posted on August 17, 2010 - by Dazed

Για τον Μήτσο…

Μιτσάκο 3 (μέρες) σου εύχομαι!

Μεταξύ του “Είσαι φίνο φανταράκι…” και του “You’re in the army now”…

Posted on July 30, 2010 - by Dazed

Ya Mati

Παίζοντας με την φωτογραφική και την gallery

Οι photos είναι απ’ το καφέ Ya Mati, στη Βολισσό!

Posted on May 23, 2010 - by Dazed

Everybody’s Free

Ελλείψει ενδιαφέροντος για συλλογή, έχει μόνο videaki αυτή τη βδομαδα! Οι στίχοι είναι από μια έκθεση της Mary Schmich στη Chicago Tribune με τίτλο Advice, like youth, probably just wasted on the young (άνω τελεία) αξίζουν (more…)

Posted on May 21, 2010 - by Dazed

Συννεφιές

Μουντρούχικος καιρός απ’ το πρωί, ευκαιρία σκέφτομαι να μην κατέβω γραφείο το απόγευμα και να χουχουλιάσω λίγο στο σπίτι. Πήρα επιτέλους χτυπητήρι για φραπέ (κερνάω όταν βγει ο ήλιος :Ρ), κατέβασα την υπόλοιπη season του Dexter [Ένα διαλειμματάκι* για αδιάφορο ποστ(ακι) και θα επιστρέψω Dex. Το σενάριο δεν είναι τίποτα το σπουδαίο (σχώρα με μιμημακη), αλλά ο χαρακτήρας του Dexter έχει το ενδιαφέρον του. Αστυνομικός, serial killer που σκοτώνει δολοφόνους, κυνικός, χιουμορίστας με προβλήματα κοινωνικοποίησης. Τα βράδια είναι το καλύτερο υπνωτικό (εεε μετά τον Σέρλοκ)!] και χώθηκα στο κρεβάτι!

Θυμάμαι παλιά πως αντιδρούσα σε ανάλογους “κεφάτους” καιρούς! Με δυσκολία σηκωνόμουν απ’ το κρεβάτι, κλειστά παντζούρια, έλεγα τα απαραίτητα (“καφές;” …και πιο μετά …”πίτσα;”), και εννοείται δεν έβγαινα απ’ το σπίτι πριν βραδιάσει. Ή μάλλον δεν έβγαινα απ’ το σπίτι καθόλου. Βελτιωμένος!

Τη Δευτέρα μας άφησε ο Ronnie James DIO. Μεγάλη μου αδυναμία στο Λύκειο. Καημό το είχα τότε, που δεν έκαναν ένα αφιέρωμα στο Jammin για τους Rainbow, μιας και youtube δεν υπήρχε.

Όλη η γειτονιά πρέπει να είχε μάθει τη live έκδοση του Mistreated (μαζί και κάτι στριγγλιές), ειδικά τα καλοκαιριά πρέπει να ‘μασταν το πιο φασαριόζικο σπίτι. Τώρα μας εκδικούνται το Πάσχα και γενικά όποτε κάνουν bbq. Bastards! Σπάει η φωνή μουυυ σιδέρααα vs I’ve been mistreaaaaaated 1-1!

Κατέβασα την καινούρια ταινία του συμπαθέστατου Grondin, αλλά δυστυχώς δεν βλέπεται. Θριλεράκι της κακιάς ώρας (4.0). Super fast forward. Το Mary and Max απ’την άλλη, γλυκό, ωραίο OST, σούπερ φώνες (7.0).

* αυτό με τα υποκοριστικά πρέπει να το κόψω, δεν ταιριάζει με το βαρβατίλικο (χουατ;) προφίλ μου

ΥΓ. Καφές + λουκουμάκι με άρωμα λεμόνι (10)

Καλό τριήμερο!