Κάποια μέρα θα μιλήσω και για τα Σάββατα!

ΥΓ. Όχι άλλα μελαγχολικά τραγούδια!

Μεταξύ του “Είσαι φίνο φανταράκι…” και του “You’re in the army now”…

[Show as slideshow]

Οι photos είναι απ’ το καφέ Ya Mati, στη Βολισσό!

Ελλείψει ενδιαφέροντος για συλλογή, έχει μόνο videaki αυτή τη βδομαδα! Οι στίχοι είναι από μια έκθεση της Mary Schmich στη Chicago Tribune με τίτλο Advice, like youth, probably just wasted on the young (άνω τελεία) αξίζουν

Ladies and Gentlemen of the class of ’99
If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be
it. The long term benefits of sunscreen have been proved by
scientists whereas the rest of my advice has no basis more reliable
than my own meandering
experience…I will dispense this advice now. Enjoy the power and beauty of your youth; oh nevermind; you will not
understand the power and beauty of your youth until they have faded.
But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself and
recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before
you and how fabulous you really looked….You’re not as fat as you
imagine. Don’t worry about the future; or worry, but know that worrying is as
effective as trying to solve an algebra equation by chewing
bubblegum. The real troubles in your life are apt to be things that
never crossed your worried mind; the kind that blindside you at 4pm
on some idle Tuesday. Do one thing everyday that scares you Sing Don’t be reckless with other people’s hearts, don’t put up with
people who are reckless with yours. Floss Don’t waste your time on jealousy; sometimes you’re ahead, sometimes
you’re behind…the race is long, and in the end, it’s only with
yourself. Remember the compliments you receive, forget the insults; if you
succeed in doing this, tell me how. Keep your old love letters, throw away your old bank statements. Stretch Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your
life…the most interesting people I know didn’t know at 22 what they
wanted to do with their lives, some of the most interesting 40 year
olds I know still don’t. Get plenty of calcium. Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone. Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children,maybe
you won’t, maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky
chicken on your 75th wedding anniversary…what ever you do, don’t
congratulate yourself too much or berate yourself either – your
choices are half chance, so are everybody else’s. Enjoy your body,
use it every way you can…don’t be afraid of it, or what other people
think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever
own.. Dance…even if you have nowhere to do it but in your own living room. Read the directions, even if you don’t follow them. Do NOT read beauty magazines, they will only make you feel ugly. Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for
good. Be nice to your siblings; they are the best link to your past and the
people most likely to stick with you in the future. Understand that friends come and go,but for the precious few you
should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography and
lifestyle because the older you get, the more you need the people you
knew when you were young. Live in New York City once, but leave before it makes you hard; live
in Northern California once, but leave before it makes you soft. Travel. Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will
philander, you too will get old, and when you do you’ll fantasize
that when you were young prices were reasonable, politicians were
noble and children respected their elders. Respect your elders. Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund,
maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one
might run out. Don’t mess too much with your hair, or by the time you’re 40, it will
look 85. Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who
supply it. Advice is a form of nostalgia, dispensing it is a way of
fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the
ugly parts and recycling it for more than
it’s worth. But trust me on the sunscreen…

Θυμάμαι παλιά πως αντιδρούσα σε ανάλογους “κεφάτους” καιρούς! Με δυσκολία σηκωνόμουν απ’ το κρεβάτι, κλειστά παντζούρια, έλεγα τα απαραίτητα (“καφές;” …και πιο μετά …”πίτσα;”), και εννοείται δεν έβγαινα απ’ το σπίτι πριν βραδιάσει. Ή μάλλον δεν έβγαινα απ’ το σπίτι καθόλου. Βελτιωμένος!

Τη Δευτέρα μας άφησε ο Ronnie James DIO. Μεγάλη μου αδυναμία στο Λύκειο. Καημό το είχα τότε, που δεν έκαναν ένα αφιέρωμα στο Jammin για τους Rainbow, μιας και youtube δεν υπήρχε.

Όλη η γειτονιά πρέπει να είχε μάθει τη live έκδοση του Mistreated (μαζί και κάτι στριγγλιές), ειδικά τα καλοκαιριά πρέπει να ‘μασταν το πιο φασαριόζικο σπίτι. Τώρα μας εκδικούνται το Πάσχα και γενικά όποτε κάνουν bbq. Bastards! Σπάει η φωνή μουυυ σιδέρααα vs I’ve been mistreaaaaaated 1-1!

Κατέβασα την καινούρια ταινία του συμπαθέστατου Grondin, αλλά δυστυχώς δεν βλέπεται. Θριλεράκι της κακιάς ώρας (4.0). Super fast forward. Το Mary and Max απ’την άλλη, γλυκό, ωραίο OST, σούπερ φώνες (7.0).

* αυτό με τα υποκοριστικά πρέπει να το κόψω, δεν ταιριάζει με το βαρβατίλικο (χουατ;) προφίλ μου

ΥΓ. Καφές + λουκουμάκι με άρωμα λεμόνι (10)

Καλό τριήμερο!

1. Χρειάζεστε ένα google account (gmail φορ εξάμπλ). Επισκέπτεστε το Google Reader (http://www.google.com/reader)

2. Κλικ στο Add New Subscription

3. Πληκτρολογείτε το url του feed του blog που σας ενδιαφέρει.
Πχ.
Για το dazed.gr, το url feed είναι http://www.dazed.gr/feed/
Αν ήταν σε blogspot.com: http://dazed.blogspot.com/feeds/posts/default
Αν ήταν σε wordpress.com: http://dazed.wordpress.com/feed/

Επαναλαμβάνετε τα 2-3 για όσα blogs επιθυμείτε. Έτσι έχετε συγκεντρωμένα όλα τα blogs που σας ενδιαφέρουν. Όταν κάποιο ανανεώνεται θα το βλέπετε στον Google Reader. Κάνει update περίπου κάθε 2-3 ώρες.

Για τους φανατικούς σχολιαστές, υπάρχουν και feeds για τα σχόλια.
Πχ.
Για το dazed.gr : http://www.dazed.gr/comments/feed/
Αν ήταν σε blogspot.com: http://dazed.blogspot.com/feeds/comments/default
Αν ήταν σε wordpress.com: http://dazed.wordpress.com/comments/feed/

ΥΓ. Υπάρχουν και φάκελοι για καλύτερη οργάνωση των feed σας.

Το είχα καιρό στο μυαλό μου να κατέβω στο νησί μόνιμα, το γραφείο ήταν απλά η αφορμή. Ακούγεται σούπερ στους περισσότερους το να μπορείς να δουλεύεις απ’ το σπίτι, αλλά σε μένα δεν ταιριάζει πια. Το γεγονός ότι πλέον βγαίνω απ’ το σπίτι κάθε πρωί, περπατάω, βλέπω κόσμο, μου φτιάχνει πολύ τη διάθεση. Μου λείπει η επικοινωνία ακόμη αλλά κάτι θα κάνουμε και γι αυτό ε; (σταμάτα να μιλάς μόνος σου βρε νούμερο!)

Μένω ξανά μόνος μου! Έφτιαξα όπως γούσταρα το “εξοχικό” των γονιών μου. Εργένικο σπίτι >>>> Φοιτητικό σπίτι. Του λείπουν αρκετά πράγματα ακόμη, αλλά είμαι σε καλό δρόμο. Πήρα μηχανή (easy rider κι έτσι, τρομάρα μου) & αυτοκίνητο. Έμαθα να παρκάρω με χαρακτηριστική άνεση. Πήρα και ποδήλατο. Καναρινί το χρώμα του. Πέστο κιτς, πέστο gay αλλά έχει τον πιο ωραίο σκελετό.- Ποδηλατάδα μέχρι την Αγιά Φωτιά, βουτιά στα γρήγορα, ένα “κάμπο” (νυν Χυμός Χίου) στου Λούκα με μπίτια και τσιλαουτιές. Άνετο 10αράκι.

Έχασα 6-7 κιλά, άνοιξα και 2 τρύπες στη ζώνη. Παίζω 2 φορές την εβδομάδα μπάλα, έμαθα να κάνω σέντρες (φάκιν γιεα), πήγα 3 ολόκληρες βδομάδες γυμναστήριο, προπονήθηκα μια φορά με την τοπική ομάδα Λαίλαπας (Ο Λαίλαπας). Πήγα και μετά από χρόνια στο γήπεδο.

Ξαναβρέθηκα με την παρέα του λυκείου, ταιριάξαμε πιο πολύ από τότε. Γνώρισα τόσο κόσμο όσο δεν γνώρισα τόσα χρόνια στη Θεσσαλονίκη (τόσο.. όσο.. τόσο; είναι να απορείς γιατί μου έβαλαν 11 στην έκθεση). Βγαίνω σε σταθερή βάση 3-4 φορές την εβδομάδα. Έχω ξεχάσει πότε είπα τελευταία φορά “Προτιμώ να μείνω μέσα σήμερα”. Η Παρασκευή έγινε η αγαπημένη μου ημέρα. Στην Κινηματογραφική λέσχη τα είδα όλα, από το πως ξεγεννούν πρόβατα μέχρι κινέζικο κορεάτικο γουέστερν. Απουσία μόνο στην πρώτη προβολή! Το ρόδι έγινε το χειμωνιάτικο στέκι μου. Καιρό είχα να δεθώ έτσι με cafe-bar! Cut!

Ένα βότκα-μαρτίνι παρακαλώ. Γεια μας!

Και άλλα πολλά, σημαντικά και ασήμαντα, ωραία και άσχημα… γεμάτη χρονιά

ΥΓ1. Τσεκ το βιντεάκι, είναι αγαπημένο!

ΥΓ2. Μου λείπει η Θεσσαλονίκη λιγότερο από όσο περίμενα αλλά μάλλον αυτό είναι θέμα γι’ άλλο ποστάκι, όταν με το καλό “ανέβω πάνω”

Στη Χίο θα μαζευτούμε στην πλατεία Βουνακίου στις 12:00 με σκοπό να κάνουμε μια βόλτα στην “υπέροχη” πόλη μας, και ανάλογα τη διάθεση και τη μαζικότητα ίσως να κινηθούμε και προς Κάμπο ή Δασκαλόπετρα. Τάδε έφη ένας εκ των Μπασίκλων.

Τα λέμε εκεί με το καναρινί ποδηλατάκι μου.

ΥΓ1. Φέτος το καλοκαίρι θα διοργανωθεί και Ποδηλατικός μαραθώνιος (aka Brevet, όλα τα ξέρω) στη Χίο. Για περισσότερα τσεκ εδώ: http://www.aplotaria.gr/2010/04/podilatein-actions/

ΥΓ2. Μήπως να κάνω ένα λογαριασμό στο twitter; Είναι τώρα ποστ αυτό; :Ρ

ΥΓ3. Έκανα το πρώτο μου μπάνιο επιτέλους, πήρα ήδη 2-3 τόνους μαυρίσματος. Είμαι κανονικός πάκις πλέον. Τώρα θα προσπαθήσω για το γουστόζικο/σέξι μαύρισμα του οικοδόμου. Εύκολα!

• Δεν έχουμε πλάκα που ζητάμε να τιμωρήθουν οι υπεύθυνοι για την κρίση; Το ζητάμε αυτοί που φοροδιαφεύγουν με κάθε ευκαιρία, που βάζουν μέσο για μια κλήση, μια θέση στο δημόσιο, που κάνουν υπερτιμολογήσεις σε προγράμματα/επιδοτήσεις κλπ. Γουί αρ δε σέιμ σιτ, ο καθένας όσο μπορεί!

• Γιατί οι απεργίες μου φαίνονται ανούσιες; Έστω ότι επηρεάζουν την ελληνική κυβέρνηση, πόσο νοιάζεται το ΔΝΤ & η ΕΕ; Είναι σαν τις καταλήψεις που κάναμε πριν κάτι χρόνια για το εκπαιδευτικό σύστημα. Αγωνιζόμαστε αλλά αφού δεν θα καταφέρουμε και τπτ, δεν πάμε ένα καφεδάκι στη παραλία; Σκέφτομαι να “απεργήσω” την Τετάρτη ως μεγαλέμπορας που είμαι, που θα πάμε εκδρομή;

• Οι έμποροι απεργούν γιατί δεν έκοψαν τον 13ο & 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα;

• Οι δικηγόροι απ’ την άλλη θα απεργήσουν για 2η εβδομάδα, Τέταρτη-Παρασκευή. Δεν θέλουν να χρεώνονται με ΦΠΑ οι υπηρεσίες που προσφέρουν, θέλουν να παρίστανται στα συμβόλαια ακινήτων ανεβάζοντας το κόστος τους, και φυσικά δεν θέλουν να καταργηθούν οι κατώτατες τιμές στις υπηρεσίες τους. Θέλουν στήριξη τα παιδιά :S
  Φρι δε μάρκετ επιτέλους!

• Σε σχετική συζήτηση για τα νέα μέτρα, σχεδόν χαρήκαμε γι’αυτά που “έπαθαν” οι δημόσιοι υπάλληλοι. Εννοείται πως όλοι ήμασταν στον ιδιωτικό τομέα. Καλή καρδιά, πάνω απ’ όλα! Μπορώ να φανταστώ την ανάλογη συζήτηση σε μια παρέα δ/υ. “Αυτοί οι ***** του ιδιωτικού πάλι την σκαπουλάρανε !@#@$!@…”.

Δεν είναι καλύτερα να βλέπουμε Παπακαλιάτη;

ΥΓ. Τώρα που είπα κλήση, την πρώτη μέρα με φανάρια στη Χίο πέρασα με κόκκινο. Ακολούθησε χαριτωμένη συζήτηση με το δημοτικό αστυνομικό που ήταν στη διασταύρωση.

ΥΓ1. Κορυφαία σόνγκια/Ο τίτλος είναι άκυρος.
ΥΓ2. Για περισσότερα τσεκ το Airplay
ΥΓ3. Mr. Kaskaaaa τα μπίτιααα!