Θυμάμαι παλιά πως αντιδρούσα σε ανάλογους “κεφάτους” καιρούς! Με δυσκολία σηκωνόμουν απ’ το κρεβάτι, κλειστά παντζούρια, έλεγα τα απαραίτητα (“καφές;” …και πιο μετά …”πίτσα;”), και εννοείται δεν έβγαινα απ’ το σπίτι πριν βραδιάσει. Ή μάλλον δεν έβγαινα απ’ το σπίτι καθόλου. Βελτιωμένος!

Τη Δευτέρα μας άφησε ο Ronnie James DIO. Μεγάλη μου αδυναμία στο Λύκειο. Καημό το είχα τότε, που δεν έκαναν ένα αφιέρωμα στο Jammin για τους Rainbow, μιας και youtube δεν υπήρχε.

Όλη η γειτονιά πρέπει να είχε μάθει τη live έκδοση του Mistreated (μαζί και κάτι στριγγλιές), ειδικά τα καλοκαιριά πρέπει να ‘μασταν το πιο φασαριόζικο σπίτι. Τώρα μας εκδικούνται το Πάσχα και γενικά όποτε κάνουν bbq. Bastards! Σπάει η φωνή μουυυ σιδέρααα vs I’ve been mistreaaaaaated 1-1!

Κατέβασα την καινούρια ταινία του συμπαθέστατου Grondin, αλλά δυστυχώς δεν βλέπεται. Θριλεράκι της κακιάς ώρας (4.0). Super fast forward. Το Mary and Max απ’την άλλη, γλυκό, ωραίο OST, σούπερ φώνες (7.0).

* αυτό με τα υποκοριστικά πρέπει να το κόψω, δεν ταιριάζει με το βαρβατίλικο (χουατ;) προφίλ μου

ΥΓ. Καφές + λουκουμάκι με άρωμα λεμόνι (10)

Καλό τριήμερο!